Blog

Ellen Rolvink

Ellen Rolvink

Directeur Holos Academie

'Zijn met wat is in crisis.' maart 2020

Bij Holos stond op iedere tafel in de kantine onze lijfspreuk ‘laat zijn wat is … behalve de afwas’. Vanaf het eerste moment dat je bij Holos binnen komt, wordt die lijfspreuk ‘laat zijn wat is’ er bij je in ‘gemasseerd’, al 33 jaar lang. De afgelopen week mocht ik dit in de praktijk brengen. Ik zit thuis met een enorme verkoudheid, die begon met een hoofdpijn en overging in een droge hoest en benauwdheid, maar zonder koorts. Inmiddels ben ik aan de beterende hand en vraag ik me af of dit een milde vorm van ‘je weet wel’ was. Ondertussen probeer ik mij te verdiepen in online lesgeven, maak ik me zorgen over hoe mijn studenten geen studievertraging oplopen, probeer ik te anticiperen op de steeds veranderende situatie, leer ik Evie (groep 2) een prinses te tekenen, het alfabet te zeggen en tot 100 te tellen. Ik oefen zelf steeds vaker tot het magische getal 10. En dan volg ik ook het nieuws, erger me aan een politiek debat, kijk ik met pijn in mijn hart naar al die ziekenhuizen waar mensen eenzaam sterven. Ik denk ook aan mijn moeder, die ik sinds een week niet meer mag bezoeken, omdat ze is opgenomen in een verpleeghuis vanwege haar Alzheimer. Hoe eenzaam zou zij zich nu voelen?

Het is crisis en in deze crisis voel ik ook dankbaarheid. Dat we tijd voor elkaar hebben en samen mogen zijn met het gezin. Ik kijk naar mijn partner en zie wat de onzekerheid met hem doet. Ik voel hoe graag we, als samengesteld gezin, alle kinderen om ons heen willen hebben. Dat we ze graag gerust willen stellen. Zeggen dat alles goed komt. Maar dat mijn hoestbuien juist voor verwijdering zorgen en we elkaar even niet kunnen omhelzen. Dat Evie zegt dat ze het heerlijk vindt om thuis klasje te spelen. Maar dat ik, aan de manier waarop ze elk moment aangrijpt om uitgebreid te knuffelen, merk dat zij het toch ook allemaal wel spannend vindt. Dat we heel dichtbij elkaar willen zijn en elkaar veel willen aanraken. En dat we soms ook even alleen willen zijn, omdat we onszelf ook niet altijd begrijpen. Veel huidhonger in tijden van crisis, want als we knuffelen, als zij in mijn armen ligt en ik met mijn hand over haar haar ga, dan weet ik dat dit het enige is dat telt. Een knuffel, een aanraking van je partner, dochter, moeder, zoon of iemand die je lief is. Dat maakt dat je je veilig voelt, je gezien voelt en dat alles er mag zijn. ‘Zijn’ met wat is, dat is niet dat je alle gevoelens van je af laat glijden, alles wegwuift, bagatelliseert of jezelf streng toespreekt. ‘Zijn’ met wat is betekent dat je alle gevoelens van angst, verdriet, vreugde, ongemak, frustratie omarmt. Je voelt ze, ziet ze en laat ze weer voorbij gaan. Gevoelens komen en gaan en ik weet dat deze tijd ook weer voorbij gaat. We weten alleen niet hoe lang.

Mijn gedachte gaat weer naar het briefje op de tafel in de kantine van Holos, en naar al mijn studenten en afgestudeerden van Holos. En ik weet dat zij ieder op hun eigen manier hier mee bezig zijn in hun leven en in hun werk. Nu des te meer. Ik wens je toe dat je gezond blijft, dat je steeds de weg naar je eigen innerlijke thuis weet te vinden en dat je kunt ontspannen in wat-is. De afwas kan nu, maar ook later weer.

Veel liefs,
Ellen

Bob Rolvink

Bob Rolvink

Founder Holos Academie

'Holos massagetherapeuten harder nodig dan ooit' februari 2020

Bob Rolvink, oprichter van Holos Academie, ziet dat ontwikkelingen in de huidige maatschappij om (veel) meer Holos massagetherapeuten vragen. Holos massagetherapeuten hebben iets te bieden dat hard nodig is, namelijk begeleiding in de bewustwording van de wijsheid van je lichaam.

Bob: “Er is nu meer ruimte voor massagetherapeuten omdat je ziet dat iedereen op zoek gaat naar preventieve zorg. Die beweging is al een aantal jaar zichtbaar in de aandacht voor leefstijl, voeding, beweging, balans werk/ privé, etc. Maar de laatste tijd heeft ook de politiek meer aandacht voor preventieve zorg. En dat heeft natuurlijk te maken de vergrijzing, de duurder wordende zorg en toename van wetenschappelijke publicaties over het kunnen voorkomen of vertragen van ziekten.

Ik zie daar voor ons massagetherapeuten een prachtige opening. Wachtlijsten voor psychiaters en psychologen lopen over. En, zonder het nut en de noodzaak van deze mensen te willen ontkennen, denk ik dat een massagetherapeut veel kan betekenen in de eerstelijns hulpverlening. Een massagetherapeut, opgeleid volgens onze visie, lost niet op, neemt de klacht niet weg, maar begeleid de cliënt in de bewustwording van de mogelijke achtergrond van een klacht. Op basis daarvan kan de cliënt eigen bewuste keuzes maken over mogelijke aanpassingen in zijn leven en leefstijl. Politiek gezien is dit interessant omdat dit latere zorgkosten kan voorkomen of verminderen. Maar het past ook bij de ontwikkeling van de mondiger wordende mens. We willen zelf aan het roer staan, zelf beslissen over ons lichaam, zelf de regie nemen. Een ‘simpele’ aanraking van het lichaam door een goed opgeleide massagetherapeut die jou uitnodigt bewust te worden, kan hierin zo veel richting geven. En alleen al de aanraking zelf kan, in onze steeds individualistischer worden maatschappij, zo helend zijn. Huidhonger noemen ze dat tegenwoordig.

Het inzicht is niet nieuw. Ruim 30 jaar geleden al zag ik dat begeleiding bij lichaamsbewustwording met behulp van aanraking grote kracht bezat. Ik ben dan ook erg trots op de vele massagetherapeuten die we in die afgelopen jaren hebben mogen opleiden. En op de prachtige bloeiende praktijken. En tegelijk zie ik een grotere nood aan ‘ons’ dan ooit.”